The Vaccines

Θα την πω την μαύρη μου αλήθεια. Καιρό είχα να βρω ένα άλμπουμ που να μπορώ να το ακούω από την αρχή μέχρι το τέλος, και παράλληλα να μου φτιάχνει την διάθεση. Αλλά τελικά τα κατάφερα... Ο λόγος για τους Vaccines, μια τετράδα από το Λονδίνο, που κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες το πρώτο της άλμουμ «What did you expect from the Vaccines». Πολλά sixties στοιχεία στον ήχο τους (τουλάχιστον εμένα αυτό μου βγάζουν), up διάθεση και ωραίες μελωδίες.
Μάλιστα κάπου διάβασα ότι τα κεφάλια της δισκογραφικής τους, τράβηξαν την κυκλοφορία του δίσκου τους μια εβδομάδα πριν (από 21/03 τελικά βγήκε στα δισκοπωλεία στις 14/03) προκειμένου να μην πέσει την ίδια μέρα με την κυκλοφορία του «Angles» των Strokes - βλέπεις και τα δύο γκρουπ ανήκουν στην ίδια εταιρία... Και ακούγοντας και τα δύο άλμπουμ, τελικά πιστεύω ότι το έκαναν περισσότερο για να σώσουν τις πωλήσεις των Strokes και όχι των Vaccines! Διότι όπως και να το κάνεις το «What did you expect from the Vaccines» είναι 10 φορές καλύτερο από το «Angles»...
Τόσο απλά...

Rue Royal

Το λέω... Δεν είμαι οπαδός αυτής της indie/folk μανίας που μας έχει κατακλύσει εδώ και 1,5 χρόνο περίπου. Λίγα σχήματα αυτής της σκηνής τα ακούω, και ακόμα λιγότερα μου αρέσουν πραγματικά.
Όμως τους Rue Royal τους συμπάθησα... Από το πρώτο άκουσμα... Το "Halfway Blind" είναι από το δεύτερο άλμπουμ τους "Guide To An Escape" και δεν είναι το μοναδικό ωραίο κομμάτι του δίσκου τους...

Χωρίς πολλά λόγια...

Ονομάζονται Minks, είναι από τη Νέα Υόρκη και μάλλον (γιατί δεν το έχω πολυκαταλάβει) πρέπει να κρύβεται μόνο ένας άνρθωπος πίσω από αυτό το project. Anyway, το "Funeral Song" είναι πολύ ωραίο κομμάτι. Και βαριέμαι αυτή τη στιγμή να γράψω κάτι περισσότερο! Τόσο απλά...

Minks // Funeral Song from Wooden Lens on Vimeo.

Απλά απίστευτο…

Τρία στα τρία και έκλεισαν στόματα. Φυσικά και λέω για τους Arcade Fire, καθώς άκουσα το νέο τους δίσκο «The Suburbs» (επίσημα κυκλοφορεί στις 3 Αυγούστου, αλλά στο internet έχει κάνει ήδη την εμφάνισή του) και απλά απέδειξαν για μια ακόμη φορά γιατί θεωρούνται ένα από τα πιο ποιοτικά συγκροτήματα σήμερα. Πανέμορφες μελωδίες, ψαγμένοι στίχοι και ένα άλμπουμ που ακούγεται από την αρχή μέχρι το τέλος χωρίς να κουράζει – παρά τα 16 κομμάτια που έχει! Τελικά βρήκαμε το soundtrack του φετινού καλοκαιριού…

Δέκα και ένας τρόποι...

...για να σου γαμηθεί το πρωινό!
1. Να έχεις πιει πολύ το προηγούμενο βράδυ
2. Να σε έχει πάρει ο ύπνος στον καναπέ και να ξυπνήσεις πιασμένος
3. Να νοιώθεις ακόμα κουρασμένος
4. Να πρέπει να φτιάξεις καφέ με μόνο μια κουταλιά... καφέ
5. Να μην έχεις περισσότερα από 3 τσιγάρα στο πακέτο
6. (Μέσα σε όλα) Να μην έχεις και διάθεση να πας μέχρι το περίπτερο
7. Να θέλεις απλά να εξαφανιστείς για κανένα μήνα και να μην μπορείς
8. Να φας φλασιά για κάτι
9. Να (ξανα)φας την ίδια φλασιά μετά από 5 λεπτά
10. Να έχει κολλήσει αυτή η φλασιά στο μυαλό σου

Και ένας. Γιατί απλά είσαι εσύ...

Οι φήμες είναι… φήμες!

Ονομάζονται The Rumours, είναι από τη Γερμανία, μόλις κυκλοφόρησα τον πρώτο τους δίσκο “From the corner into your ear” και ακούγονται υπερβολικά σαν τους Strokes – αυτό μπορεί να είναι καλό, μπορεί να είναι κακό, απλά εμένα δεν με πολυενδιαφέρει!
Συμπαθητικός που λες ο δίσκος τους, δεν σε πετάει στα πατώματα, ακούγεται χαλαρά και μάλλον θα ξεχαστεί μετά από κανένα εξάμηνο. Όλος ο δίσκος εκτός από το “Like a cat on a hot tin roof”. Δεν ξέρω γιατί αλλά αυτό το κομμάτι έχει κάτι που σε κολλάει και σε ανατριχιάζει… Τόσο απλά…

Χαχαχαχαχα...

Γαμάει...

Αφού ήρθαν έτσι τα πράγματα…

Ψιλοακουγόταν εδώ και λίγο καιρό και τελικά οι φήμες έγιναν πραγματικότητα σήμερα το πρωί και εγώ ξενέρωσα αλλά τι να κάνεις δεν είναι και στο χέρι μου για να αλλάξω τα πράγματα –το συγκεκριμένο θέμα δηλαδή– άρα τον πούλο τώρα και μείναμε με την χαρά ότι παραλίγο να τον δούμε και πλέον πάμε για άλλα και να ευχηθούμε όλοι μαζί ότι δεν θα έχουμε και άλλα τέτοια απρόοπτα μέχρι να την κάνουμε για διακοπές διότι αν έχουμε είναι που είναι χάλια η περίοδος τι μας έχει μείνει και εμάς μερικά live να δούμε για να χαρούμε…

Ουφ το είπα όλο μαζί αυτό χωρίς να πάρω ανάσα και ηρέμισα! Ναι, για την ακύρωση της συναυλίας του Elvis Costello μιλάω. Και αφού δεν θα τον δούμε που δεν θα τον δούμε, ας τον ακούσουμε μπας και γλυκαθούμε καθόλου…

Στο repeat…

Η αλήθεια είναι πως το έχω το κουσούρι να τρώω… κολλήματα με ορισμένα κομμάτια. Σε τέτοιο βαθμό δηλαδή που τα ακούω όλη την ώρα στο repeat. Σε τέτοιο βαθμό δηλαδή που αν είναι κανείς δίπλα μου μπορεί να πάθει νευρικό κλονισμό. Κοινώς γίνομαι γραφικός του κερατά!
Κάπως έτσι την έχω πατήσει και τις τελευταίες μέρες και ακούω αυτά τα 5 κομμάτια. Συνεχώς όμως – στο σπίτι, στη δουλειά, στο ipod! Νομίζω ότι τα ακούω και όταν κοιμάμαι…

Get Well Soon


Wintersleep


The Juliets
(το «Letter» είναι το αγαπημένο μου, αλλά δεν το βρίσκω σε video)


Interpol


Dead Man’s Bones

Τι μου λες τώρα;

Δεν ξέρω για πιο λόγο, αλλά πιστεύω ότι είναι μεγάλο κομμάτι αυτό. Μπορεί να φταίει ότι είμαι για ένα ακόμα 12ωρο και βάλε στο γραφείο. Και παράλληλα τα νεύρα μου να είναι πάρα πολύ τεντωμένα. Μπορεί τελικά όντως να μην έχω ιδέα από μουσική και να μου αρέσουν μαλακίες. Μπορεί να φταίνε τα ναρκωτικά που δεν πήρα τα τελευταία 24ωρα…

Ότι και να φταίει συνεχίζω ακόμα και τώρα να πιστεύω – μετά την παραπάνω 60 λέξεις – ότι το “Meanwhile” των MrCantfind είναι μεγάλο κομμάτι. Και από ότι είδα στις 21 Μαΐου θα παίξουν στη Knot Gallery. Λες να πάω; Γιατί όχι…